Ξένα έντυπα RASSEF81 MAGAZINE, Βόννη Γερμανίας   Σημάδια Ξαγρυπνούσε στη σιωπή της σκοτεινιάς, ανασύροντας όσα το φως της μέρας κάλυπτε ερμητικά, μη μαρτυρώντας την ύπαρξή τους. Ήταν πολλά τα φαινομενικά ασύνδετα της ζωής που μέσα της αδυσώπητα μάχονταν και, βουβαμένα για καιρό, γύρευαν να φανερωθούν, σπάζοντας τη σιωπή που φυλακισμένα τα κρατούσε. Ήταν εκεί, μακριά από τη γιατρειά που λένε πως ο χρόνος φέρνει. Ήταν εκεί, γιατί το κουρσεμένο από μάχες τρομερές είναι της, βομβαρδισμένη πόλη θύμιζε που οι κατακτητές είχαν εγκαταλείψει. Όμως, τα βήματά τους στους δρόμους της είχαν ξεχαστεί και, όταν η νυχτιά ανέμους αλλόκοτους έφερνε, τα θυρόφυλλα μόνα τους ξαφνικά άνοιγαν, τα παραθυρόφυλλα θυμούνταν τα χέρια που τ’ άγγιζαν και οι σκιές που αλλού δεν είχαν να κατοικήσουν μέσα της επέστρεφαν. Τι τα σημάδια του κουρσέματος ήταν βαθιά, αήττητα, δεύτερη φύση ήτανε γι’ αυτή και το θλιμμένο σώμα της, πλάι της βάδιζε, κι αδύνατη έμοιαζε η λύτρωση και ατελέσφορη η φυγή της. Οι πόλεμοι, άλλωστε, που πάλεψε ήταν πολλοί, ήτανε δύσκολοι, ήταν καταδικοί της. Δικά της και τα επίχειρα, που η νύχτα μόνο άντεχε, τα έστελνε της χαραυγής κι αυτή πικρά χαμογελούσε. Στο πρόσωπό της όλα πλέον καθρεφτίζονταν! Έτσι, που η ασχήμια τους την τρόμαξε, την τάραξε βαθιά και η ψυχή της, λες κι από λήθαργο άγριο ξύπνησε, κοίταξε τα ερείπια της ζήσης της κατάματα και το σχεδόν καθάριο βλέμμα της έπαψε τους κατακτητές πια να θωρεί και να φοβάται. Τότε, σταδιακά τα εφιαλτικά της πόλης απομάκρυνε κατάλοιπα, με μάτια ορθάνοιχτα αντίκρυσε τον ουρανό, σταμάτησε τη σωτηρία ν’ αναζητά μες στη φυγή και κάθε επιστροφή σ’ ό,τι την πλήγωνε χίμαιρα μυθική αποδεικνυόταν. Τότε, και η χαραυγή, που γνώριζε καλά τα ερείπια, τα φώτισε αφειδώλευτα με φως συμπαντικό και μες στ’ απομεινάρια τους τα πενιχρά κάτι άγνωρο άρχισε να ζει και ν’ ανασαίνει.   RASSEF81 MAGAZINE, Issu No.47, p. 79 / August 2026 / ARISTOTLE & GERMAN ROMANTICISM,   https://online.pubhtml5.com/nnaaq/cneq/